Patronem szkoły jest gen. Jan Henryk Dąbrowski. 12 pażdziernika 1966 roku oddano do użytku budynek szkolny przy ulicy Szkolnej i szkoła otrzymała imię gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. W 1976 roku, w 10-tą rocznicę tego wydarzenia, Zbiorcza Szkoła Gminna - Szkoła Podstawowa w Nowym Mieście nad Wartą otrzymała sztandar z wizerunkiem Patrona.

Obecnie imię gen. J.H.Dąbrowskiego noszą szkoły wchodzące w skład nowomiejskiego Zespołu Szkół: gimnazjum, technikum i zasadnicza szkoła zawodowa. Funkcjonujący od 1 września 2007 roku Zespół Szkół, w październiku 2009 roku - podczas uroczystości oddania do użytku nowej hali widopwiskowo-sportowej, otrzymał nowy sztandar ufundowany przez Radę Rodziców.

12 października jest Dniem Patrona. Z tej okazji każdego roku odbywają się w naszej szkole uroczystości poświęcone patronowi, przypominające tło historyczne okresu, w którym żył, ukazujące rolę, jaką odegrał w walce o niepodległość Polski.

W holu szkoły znajduje się popiersie Patrona. Sztandary z wizerunkiem Patrona wyeksponowane są w gablotach w holu szkoły. W gabinecie Dyrektora, na eksponowanym miejscu, zawieszono portret Patrona. Wizerunek gen. Jana Henryka Dąbrowskiego znajduje się również w logo szkoły.

Oto najważniejsze fakty z życia Jana Henryka Dąbrowskiego.

Jan Henryk Dąbrowski urodził się 2 sierpnia 1755 roku w Pierzchowcu nad Rabą (dziś Pierzchów) koło Bochni. Pochodził z rodziny o wielkich tradycjach patriotycznych. Jego ojciec był oficerem wojsk saskich. Generał J.H. Dąbrowski zaliczany jest do grona najwybitniejszych polskich dowódców wojskowych.

Jan Henryk Dąbrowski karierę wojskową rozpoczął w wieku 16 lat wstępując do wojska saskiego, w którym służył ponad 20 lat. W 1792 roku wstąpił do wojska polskiego. Był uczestnikiem powstania kościuszkowskiego. Za zasługi podczas obrony stolicy awansowany został do stopnia generała. Wysłany na pomoc powstańcom w Wielkopolsce, stanął na czele korpusu składającego się z 3 tysięcy żołnierzy i zajął Bydgoszcz. Po upadku powstania liczył na konflikt Prus z pozostałymi zaborcami. Nadzieje na dalszą walkę o wolność wiązał również z Francją. W porozumieniu z Napoleonem Bonaparte utworzył Legiony Polskie we Włoszech, opierając się na układzie podpisanym w 1797 roku z Republiką Lombardzką. Po zwycięstwie Napoleona pod Jeną (1806 r.), gen. J.H. Dąbrowski zorganizował w Wielkopolsce powstanie przeciw Prusakom. W 1807 roku uczestniczył w wyzwalaniu ziem polskich położonych na lewym brzegu Wisły - zdobył Tczew, uczestniczył w oblężeniu Gdańska i w bitwie pod Frydlandem. Brał też udział w kampanii przeciw Austriakom (1809) i kampanii rosyjskiej (1812-1813).

Po śmierci księcia Józefa Poniatowskiego został naczelnym wodzem armii Księstwa Warszawskiego. W Królestwie Polskim piastował godność senatora- wojewody. W 1807 roku został właścicielem Winnej Góry. Tu, w niewielkim dworze, zamieszkał ze swoją drugą żoną - Barbarą Chłapowską. Generał Jan Henryk Dąbrowski zmarł 6 czerwca 1818 roku w Winnej Górze. Pochowano go w krypcie winnogórskiego kościoła.

"Pieśń legionów polskich we Włoszech", zwana "Mazurkiem Dąbrowskiego", napisana przez Józefa Wybickiego między 16 i 19 lipca 1797 roku w Reggio we Włoszech  - 27 lutego 1927 roku została oficjalnie ogłoszona polskim hymnem narodowym.